de schilderijen

Op deze pagina's van de site kunt u de schilderijen van Herman Smith bezichtigen.
Herman Smith werkt in thema's. De chronologische volgorde van zijn productie is te lezen in zijn portfolio.

Thema's:

“VUURTORENS BIJ NACHT”

Mijn motief om ‘Vuurtorens bij nacht’ te schilderen is dat de vuurtorenwachters zijn verdwenen. De techniek richt zich zo tegen de mens in plaats van hem te dienen!

Van de één op andere dag kreeg de Texelse vuurtorenwachter te horen dat zijn functie werd opgeheven door Rijkswaterstaat. De vuurtoren van Terschelling is één van de laatste waar de vuurtorenwachter er nog is. De vuurtorenwachter doet méér dan het licht bedienen. Hij waakt over de kleine bootjes en zwemmers. Hij is de eerste die alarm kan slaan. Een satelliet ziet dat over het hoofd.

Vanaf de vijftiger jaren kom ik op Texel samen mijn ouders, broertjes en zusje. Wij hadden een vakantiehuisje bij de Robbenjager vlakbij de vuurtoren. Op het schemeruur deed de vuurtorenwachter zijn gordijnen open, terwijl mijn vader juist de gordijnen van ons huisje sloot. Indien het avondgebedje “Heer houd deze nacht over mij getrouw de wacht” veel te mager was , waakte de vuurtorenwachter over mij. Als een hoger soort vader waardeerde ik hem. Door een satelliet is hij nu vervangen. ‘Ongevraagd’, zoalsèèn van de laatste wachters mij vertelde. Daar moest iets aan gebeuren.Dus ging ik vuurtorens schilderen om deze op te hangen in de vuurtoren. Bij deze expositie zou ik in de geest van Ollie B. Bommel een eenvoudige doch voedzame maaltijd in de vuurtoren laten opdienen. De burgemeester en de notabelen zou ik uitnodigen en laten aanzitten bij de vuurtorenwachter. En bij dat gezellig samenzijn onder flakkerend kaarslicht zou alles goedaflopen. Dat dan mijn schilderijen niet goed te zien zouden zijn was niet erg. Ik zou knijpkatten uitdelen aan de gasten. Waar het mij om gaat is dat de vuurtorenwachter weer terugkeert op zijn post. Hij kan zijn salaris krijgen uit de toeristenbelasting…

Nu is men van plan van de vuurtoren een museum te maken. Zodra men de toren beklommen heeft kijkt men vol heimwee naar de rails waarover de vuurtorenwachter ooit in ver verleden tijd ’s avonds zijn gordijnen openschoof. Leuk om te weten dat mijn oude vader ook vuurtorens schilderde. Ze hingen destijds in de Robbenjager. Maar hij schilderde‘Vuurtorens bij dag’. Haaks sta ik op het voetspoor van mijn vader met mijn‘Vuurtorens bij nacht’.

Herman Smith

Klik voor vergroting